همه بر میگردن از هرجا که باشن

شبا سوی خونه هاشون

حتی‌ اون کبوترا هم میان غروبا سوی اشیونه هاشون

منم اون قریب و تنها که یه آشیون ندارم

یه ستارهم به شبها توی آسمون ندارم

ای دریغا اشک سرد روزگارم

بیقرارم بیقرارم بیقرارم

چکنه دلی‌ که تنها توی شهر خود غریبه

دلی‌ که از محبت توی دنیا بی‌ نسیبه

منم اون قریب و تنها که یه آشیون ندارم

یه ستارم به شعبه توی آسمون ندارم

ای دریغا اشک سرد روزگارم

بیقرارم بیقرارم بیقرارم

/ 0 نظر / 7 بازدید